Tato, co to OBUWIE?

sobota, 17 stycznia 2009 00:54 |

Autor: Proklamator | Czytane: 3339 |

Przygody Józia: - TATO, co to OBUWIE?

Był ładny, letni dzień, wakacje 1995 roku. Wraz z trójką dzieci, szliśmy spacerkiem przez miasto. Józio - średni syn mający wówczas 4 lata i 4 miesiące, od czasu do czasu wypowiadał pojedyncze słowa. Nie byłoby w tym nic szczególnego, gdyby nie fakt, że był zawsze mrukiem, nawet na pytania nie zawsze odpowiadał.

- MEBLE

- BUTY

- OWOCE

- KINO

Pojedyncze słowa padały z rzadka, czasem co minutę.

Nic szczególnego, po prostu mówił o tym, co mijaliśmy. Jednak przy słowie KINO, wzbudził moją zwiększona czujność. Zastanawiałem się skąd wie, że po drugiej stronie jest małe kino, skoro nigdy wcześniej w min nie był. Chodziliśmy do innego kina. Zacząłem jednak pilniej przysłuchiwać się jego pojedynczym słowom, które traktowałem jako komentarz do spaceru.

Padły kolejne słowa takie jak BAR, KIOSK, LODY.

Wtem padło pytanie:

- Tato a co to OBUWIE ???

- Obuwie to inaczej buty , odpowiedziałem z uśmiechem, - Ale dlaczego pytasz?

Wskazując palcem na drugą stronę ulicy, Józio powiedział - Tam jest napisane OBUWIE.

Nie mogłem uwierzyć , mały Józio czyta?

Co prawda, czytając bajki lub bawiąc się z nim, starałem się rozbudzać zainteresowanie literami. Często mawiałem: Ssss - jak robi wąż. U - jak Uśmiech. I - jak Igła ...

Jednak Józio okazywał niewielkie zainteresowanie znakami graficznymi. Skąd więc ta nagła zmiana?

Nie wierząc w realność tego co słyszę, przeszedłem do egzaminowania malca.

- A tam co jest napisane?

Po kilku sekundach usłyszałem - OPTYK.

Postanowiłem zagrać mocniej i wskazałem duży napis nad sklepem. „Nawet jak zna niektóre litery, to i tak nie ma szans tego przeczytać" pomyślałem.

Zaległa cisza, już pożałowałem, że aż tak trudne słowo mu wskazałem - „jeszcze się zniechęci" - pomyślałem po kilkunastu sekundach, miałem już iść z odsieczą, wskazując łatwiejszy szyld, gdy Józio powiedział dumnie - OWOCE I WARZYWA

Zrobił tym na mnie niesamowite wrażenie. Poradził sobie z dwuznakiem "RZ" , poza tym odpowiedział dopiero, gdy sobie poskładał w głowie cały napis.

Byłem naprawdę bardzo zaskoczony, i zacząłem wypytywać jak to się stało, że zna wszystkie litery.

Jakieś 3 tygodnie wcześniej, z myślą o Piotrze (starszy syn, wówczas prawie 7-mio letni), kupiłem używany komputer Commodore 64. Uczyłem Piotra pisać proste procedury w BASIC-u., Kiedy byłem w pracy, chłopcy grali na komputerze. Uruchomienie nawet najprostszej gry, wymagało wpisania kilku poleceń z klawiatury komputera. Józio nie mógł tego znieść, że sam nie może sobie uruchomić swojej gierki, tylko musi za każdym razem wołać brata. W ciągu 3 tygodni, za sprawą komputera i z pomocą starszego brata. Józio nauczył się czytać!!! Kiedy poszedł do zerówki, był lektorem przy oglądaniu przeźroczy z bajkami, często też czytał dzieciom na głos bajki.

Inne Przygody Józia:

Pękają robaczki

Piotruś mówi

Historia prawdziwa, imiona zmienione

Kopiując moje teksty, wskaż autora i link do źródła tekstu - Proklamator

( 13 Oceny )